Wdzięczność wpleciona w opowieść

Dolną część fotografii przecinają kolorowe nici. Część nici przewleczona jest przez drewnianą ramkę, którą trzyma siedzący na podłodze chłopiec. Po jego prawej siedząca po turecku kobieta rozdzielająca nici. Na drugim planie dzieci i dorośli w trakcie tkania. W głębi przeszklone pomieszczenie.

„Była sobie raz jabłoń, która kochała małego chłopca”. Tak rozpoczyna się „Drzewo darów” – poruszająca historia napisana i zilustrowana przez amerykańskiego twórcę Shela Silversteina.

To książka oszczędna w słowach i obrazie, a jednocześnie niosąca piękne przesłanie: o braniu i dawaniu, o bezwarunkowej miłości, ale też o roszczeniowej postawie, wdzięczności i przemijaniu. To opowieść, którą każdy czytelnik odczyta na swój własny sposób – przez pryzmat wieku i osobistych doświadczeń. Właśnie ona towarzyszyła nam podczas sobotnich warsztatów 8 listopada, skłaniając do refleksji i pozostawiając wiele pytań:
Za co możemy być wdzięczni? W jaki sposób możemy okazywać miłość? Na zakończenie spotkania z serca i uważności utkaliśmy bransoletki wdzięczności – małe symbole pamięci o tym, co ważne.


W kręgu na szarym dywanie dzieci i dorośli. Wśród uczestników po lewej kobieta z kostką do gry i książką w dłoniach. Na drugim planie regały z książkami i czasopismami oraz trzech chłopców na krzesłach.


Na dywanie pod oknem grupa dzieci wokół kobiety z książką w dłoniach. W głębi regały z książkami.


Na pierwszym planie siedzący na podłodze chłopiec tka bransoletkę na drewnianej ramce z nitkami przywiązanymi do krzesełka. Na drugim planie tka mężczyzna siedzący na krześle i dziewczynka na podłodze. W głębi przeszkolone pomieszczenie oraz niskie regały z książkami.


Dolną część fotografii przecinają kolorowe nici. Część nici przewleczona jest przez drewnianą ramkę, którą trzyma siedzący na podłodze chłopiec. Po jego prawej siedząca po turecku kobieta rozdzielająca nici. Na drugim planie dzieci i dorośli w trakcie tkania. W głębi przeszklone pomieszczenie.


Na podłodze chłopiec, dwie dziewczynki i kobieta tkają bransoletki za pomocą drewnianych ramek z przeciągniętymi nitkami. Na drugim planie niskie regały z książkami.


Fotografię po środku przecinają nitki przeciągnięte przez drewnianą ramkę, która trzyma w dłoniach dziewczynka leżąca na podłodze pod nitkami. Po prawej między nitkami rozmyta dłoń.